Tile Placement

Układanie kafelków to mechanika, w której uczestnicy w swojej turze pobierają elementy o określonych kształtach lub wzorach i umieszczają je przed sobą na stole, tworząc spójną strukturę, mozaikę bądź planszę. Działania te najczęściej polegają na dopasowywaniu krawędzi, kontynuowaniu ścieżek lub spełnianiu rygorystycznych warunków sąsiedztwa. Zazwyczaj każdy nowo dołożony element wpływa na stan gry, otwierając nowe możliwości lub blokując dotychczasowe ścieżki rozwoju. Mechanika ta wywodzi się z tradycyjnych gier kafelkowych oraz puzzli, a współcześnie bardzo często łączy się ją z budowaniem tableau, zarządzaniem zasobami oraz zbieraniem zestawów.

W praktyce zabawa ta dostarcza graczom satysfakcji ze stopniowego wizualnego wypełniania przestrzeni i przekształcania skromnych zasobów w uporządkowaną całość. Ze względu na swoją skalę trudności, od prostych układanek po wysoce strategiczne łamigłówki przestrzenne, mechanika ta sprawdza się zarówno wśród niedzielnych graczy, jak i weteranów szukających ciasnych łamigłówek optymalizacyjnych. Wyróżnia się odmiany o otwartym placu budowy, gdzie kafelki tworzą wspólną przestrzeń, oraz warianty indywidualne, w których każdy uczestnik buduje własny układ na osobistej planszetce. Klasycznymi przykładami gier opartych na tym rozwiązaniu są Azul oraz Akropolis.