Player Elimination

Player elimination, czyli po polsku eliminacja graczy, to mechanika polegająca na trwałym usuwaniu uczestników z rozgrywki przed jej oficjalnym zakończeniem, co zazwyczaj następuje w wyniku utraty wszystkich punktów życia, zasobów lub jednostek. W praktyce tura wyeliminowanego gracza po prostu nie istnieje, ponieważ nie wykonuje on już żadnych ruchów, nie podejmuje decyzji i nie bierze udziału w interakcjach z planszą ani pozostałymi rywalami. Pozostali przy życiu uczestnicy kontynuują zabawę według dotychczasowych zasad, aż do wyłonienia zwycięzca.

Rozwiązanie to wywodzi się bezpośrednio z tradycyjnych gier bitewnych, wojennych oraz klasycznych planszówek o bezwzględnej rywalizacji, takich jak Stratego Original czy Munchkin Legendy. Współcześnie mechanika ta jest często łączona z bezpośrednią negatywną interakcją, wysokim poziomem losowości oraz dedukcją. Z tego powodu najczęściej występuje w grach imprezowych oraz tytule o motywach przetrwania, gdzie walka o dominację toczy się do ostatniego żywego uczestnika.

Wśród odmian tej mechaniki wyróżnia się eliminację natychmiastową, kończącą udział w grze w ułamku sekundy, oraz stopniową degradację pozycji, która jedynie odwodzi gracza od szans na wygraną. Współczesny design coraz częściej modyfikuje to rozwiązanie, zastępując je mechanikami nagłej śmierci bez odchodzenia od stołu, na przykład poprzez wprowadzenie roli zombie lub ułatwienie szybkiego restartu nowej partii.

Dla wielu graczy mechanika ta generuje ogromne emocje, napięcie i poczucie realnego ryzyka, ponieważ każdy błąd może skutkować przedwczesnym zakończeniem zabawy. Jednocześnie zbiera ona krytykę ze strony osób, które wolą spokojne planowanie, ponieważ bezczynność wyeliminowanego uczestnika bywa frustrująca. Z tego powodu rozwiązanie to jest dedykowane grupom ceniącym bezwzględną rywalizację i krótkie partie, w których szybko można rozpocząć kolejne starcie od nowa.