Solo Game

Solo Game to kategoria gier planszowych oraz mechanika przeznaczona dla jednej osoby, w której uczestnik gra w pełni samodzielnie, nie rywalizując z żywym przeciwnikiem. W praktyce gracz wykonuje standardowe tury według zasad danej pozycji, natomiast działania nieobecnych graczy lub środowiska są symulowane przez system automatyczny gry. W swojej turze gracz planuje ruchy, zagrywa karty, rzuca kośćmi lub przesuwa pionki, a następnie uruchamia procedurę sztucznej inteligencji, która zgodnie z instrukcją lub talią kart modyfikuje stan planszy, usuwa zasoby albo atakuje pozycję gracza.

Początki tej formy rozrywki wiążą się z grami wojennymi i pasjansami karcianymi, jednak współcześnie mechanika ta przeszła ogromną ewolucję i jest masowo dołączana do tytułów kooperacyjnych oraz złożonych gier strategicznych jako alternatywny wariant rozgrywki. Często łączy się ją z mechanikami zarządzania zasobami, budowania talii oraz zarządzania kośćmi. Rozgrywka solo zapewnia zupełnie inne wrażenia niż rywalizacja przy stole, ponieważ wymaga pełnego skupienia, pozwala na kontrolowanie tempa zabawy bez przestojów i zmusza do optymalizowania własnych ruchów przeciwko bezwzględnemu systemowi.

Wyróżnia się kilka głównych odmian tej mechaniki, takich jak gry z przeciwnikiem wirtualnym sterowanym talią kart, pasjanse czysto logiczne skupione na pobijaniu własnych wyników oraz scenariusze narracyjne z rozbudowaną fabułą. Do znanych przykładów gier z rozbudowanym wariantem jednoosobowym należą taktyczne Too Many Bones, strategiczne Sentinels of the Multiverse, dynamiczne Marvel United X men oraz logiczne IQ Quub.