Action Selection

Mechanika wyboru akcji polega na podejmowaniu przez graczy strategicznych decyzji dotyczących tego, jakie czynności wykonają w swojej turze lub rundzie z ogólnie dostępnej lub prywatnej puli możliwości. W praktyce oznacza to, że uczestnicy analizują aktualną sytuację na planszy, zasoby oraz cele, a następnie wskazują konkretny żeton, kartę lub pole, które pozwala im przeprowadzić określony manewr, taki jak pozyskanie surowców, wzniesienie budynku czy zaatakowanie przeciwnika. Często mechanizm ten wiąże się z ograniczeniami, sprawiając, że wybranie danej akcji uniemożliwia lub utrudnia skorzystanie z niej innym graczom albo blokuje powtórzenie tego samego ruchu w kolejnej turze.

Rozwiązanie to wyewoluowało wraz z rozwojem nowoczesnych planszówek jako sposób na wprowadzenie ciasnego planowania i negatywnej interakcji bez konieczności wprowadzania skomplikowanych zasad walki. Wybór akcji bywa bardzo różnorodny w swoich odmianach. Może mieć postać jednoczesnego, tajnego wskazywania ról lub kart przez wszystkich uczestników, którzy następnie ujawniają swoje wybory, albo polegać na licytacji kolejności wyboru najkorzystniejszych opcji. Mechanika ta jest niezwykle często łączona z zarządzaniem ręką, zbieraniem zestawów oraz kontrolą obszarów, stanowiąc centralny nerw wielu zróżnicowanych gatunków gier.

Mechanika ta sprawdza się zarówno w lekkich grach imprezowych i karcianych, jak i w głębokich pozycjach strategicznych, trafiając w gust osób ceniących blef, optymalizację oraz taktyczną elastyczność. Klasycznymi przykładami tytułów opartych na tym rozwiązaniu są sprytna karcianka blefu „Cytadela”, strategiczny „7 Cudów Świata Pojedynek”, survivalowy „Frostpunk” czy przygodowe planszówki z gatunku dungeon crawler, takie jak „Dungeon”.