Worker Bumping

Worker bumping, w polskiej literaturze planszówkowej tłumaczony jako wypychanie pracowników, stanowi bezpośrednią odmianę klasycznej mechaniki rozmieszczania robotników. Podczas swojej tury gracze tradycyjnie wysyłają pionki na planszę, aby pozyskać zasoby lub wykonać akcje, jednak kluczowa różnica polega na interakcji z zajętymi już polami. Nowo zagrany pionek nie odbija się od zajętego stanowiska i nie blokuje dostępu do niego, lecz fizycznie wypycha znajdującego się tam wcześniejszego robotnika. Wypchnięty pracownik wraca na rękę lub do puli gracza, który go tam umieścił, albo wykonuje słabszą, alternatywną akcję.

W praktyce mechanika ta drastycznie zmienia dynamikę rozgrywki, wprowadzając wysoki poziom konfrontacji i złośliwości, rzadko spotykany w tradycyjnym planowaniu przestrzeni. Najczęściej łączy się ją z zarządzaniem zasobami oraz twistami ekonomicznymi, gdzie kolejność wykonywania ruchów w rundzie zyskuje kolosalne znaczenie. Wyróżnia się odmiany łagodne, gdzie wypchnięty robotnik jedynie zmienia miejsce na planszy, oraz bezwzględne, w których traci się efekty zainwestowanego wcześniej czasu. Gra z tą mechaniką premiuje graczy odpornych na negatywną interakcję, potrafiących błyskawicznie reagować na nagłe zmiany sytuacji i planować ruchy z uwzględnieniem kontrataków rywali.