Semi-Cooperative

Półkooperacja to specyficzna kategoria mechaniczna w grach planszowych, w której uczestnicy współpracują ze sobą, aby osiągnąć wspólny cel lub po prostu przetrwać, jednak na końcu tylko jeden z nich bądź ściśle określona grupa odnosi pełne zwycięstwo. W praktyce podczas swojej tury gracze wspólnie planują ruchy, wymieniają się zasobami i odpierają zagrożenia ze strony planszy lub gry, ale jednocześnie potajemnie realizują własne, ukryte cele albo dbają o to, by zgromadzić najwięcej punktów chwały. Taka konstrukcja zasad sprawia, że przez większość rozgrywki panuje atmosfera trudnego sojuszu, która w kluczowym momencie przeradza się w bezpośrednią rywalizację lub zdradę.

Mechanika ta wykształciła się jako pomost między tradycyjną rywalizacją a w pełni kooperacyjnymi grami planszowymi, w których gracze wygrywają lub przegrywają razem. Półkooperacja jest najczęściej łączona z motywem ukrytego zdrajcy, dedukcji, asymetrii ról oraz elementami blefu. W swojej turze gracze wykonują standardowe akcje strategiczne lub taktyczne, takie jak przemieszczanie się po planszy, zbieranie ekwipunku czy walka z przeciwnikami sterowanymi przez system, lecz zawsze muszą brać pod uwagę ryzyko wbicia noża w plecy przez sojuszników, co drastycznie zmienia dynamikę przy stole i wymaga ciągłego monitorowania intencji pozostałych osób.

Rozgrywki tego typu generują skrajne emocje, od paranoi i braku zaufania po satysfakcję z przeprowadzonych intryg, dlatego są dedykowane głównie średniozaawansowanym i zaawansowanym graczom ceniącym interakcję negatywną oraz aspekty psychologiczne. Wśród odmian tej mechaniki wyróżnia się gry z mechanizmem zdrajcy losowanego na początku partii, tytuły z jednym graczem stającym naprzeciwko reszty grupy jak w tytule City of the Great Machine, a także pozycje z ukrytymi rolami i polowaniem na uciekiniera, czego klasycznym przykładem jest The Fury of Dracula czy planszówka Not Alone.