Sealed Bid

Licytacja w ciemno, w angielskiej terminologii planszówkowa znana jako sealed bid, to odmiana mechaniki licytacji, w której uczestnicy jednocześnie i poufnie deklarują wysokość swojej oferty. W praktyce najczęściej zapisują wybraną wartość na małych karteczkach, zasłaniają ją dłonią albo ukrywają w dłoni określoną liczbę żetonów lub zasobów, a następnie wszyscy na dany znak ujawniają swoje zakłady. Zwycięzcą zostaje gracz, który zaoferował najwięcej, przy czym wysokość ostatecznego kosztu zależy od konkretnych zasad gry, gdyż w niektórych tytułach płaci się pełną zadeklarowaną kwotę, podczas gdy w innych jedynie różnicę względem oferty drugiego miejsca.

Mechanika ta wywodzi się bezpośrednio z ekonomicznej teorii aukcji i w grach planszowych jest najczęściej łączona z zarządzaniem zasobami, blefem oraz bezpośrednią konfrontacją o ograniczone dobra, takie jak karty akcji, kafle terenu czy punkty zwycięstwa. Często stanowi ona kluczowy element rozgrywek dedukcyjnych oraz gier z ukrytymi rolami, gdzie kluczowe jest nie tylko oszacowanie rzeczywistej wartości licytowanego przedmiotu, ale także próba przewidzenia strategii i zasobności portfeli pozostałych uczestników.

Rozwiązanie to generuje specyficzne wrażenia pełne napięcia, psychologicznych przepychanek i ryzyka przepłacenia, ponieważ decyzje podejmuje się w tym samym czasie bez możliwości reakcji na ruchy rywali. Licytacja w ciemno skierowana jest do graczy ceniących interakcję negatywną, blef oraz podejmowanie decyzji pod presją czasu i niepewności. Wśród odmian tej mechaniki wyróżnia się wersje z ogranicznym budżetem na całą grę, warianty z licytacją o pulę punktów zamiast zasobów oraz systemy, w których przegrane oferty również pociągają za sobą określone konsekwencje lub koszty.