Open Auction

Licytacja otwarta, znana w literaturze anglojęzycznej jako open auction, to jedna z podstawowych odmian mechaniki licytacji w grach planszowych, w której wszyscy uczestnicy składają swoje oferty na dany zasób lub kafel w pełni jawnie. W przeciwieństwie do aukcji ślepych, gdzie gracze ukrywają wysokość stawki w dłoniach lub za zasłonkami, tutaj każda propozycja jest głośno komunikowana przy stole. W swojej turze gracze mogą przebijać dotychczasowe oferty, pasować lub dokonywać innych dozwolonych działań zgodnie z zasadami konkretnego tytułu, aż do momentu, gdy zostanie najwyższa stawka.

Mechanika ta wywodzi się bezpośrednio z klasycznych zasad rynkowych i ekonomicznych, a do świata gier planszowych trafiła za sprawą tradycyjnych gier licytacyjnych oraz starzejących się już, choć wciąż cenionych pozycji o handlu i inwestycjach. Licytacja otwarta bardzo często występuje w połączeniu z zarządzaniem zasobami oraz zbieraniem zestawów, gdzie zdobycie konkretnego elementu decyduje o powodzeniu całej strategii. Ponieważ gracze reagują na bieżąco na ruchy rywali, rozwiązanie to generuje silną interakcję negatywną, napięcie oraz potrzebę blefu i precyzyjnego liczenia punktów.

Rozgrywka z użyciem licytacji otwartej oferuje całą gamę odmian, takich jak klasyczna licytacja angielska ze stopniowym podnoszeniem stawki czy licytacja holenderska, gdzie cena zaczyna się wysoko i spada do momentu, aż ktoś ją zaakceptuje. Ten rodzaj rozgrywki polecany jest osobom lubiącym bezpośrednią rywalizację, negocjacje przy stole oraz podejmowanie decyzji pod presją czasu. Nie sprawdza się natomiast w grach dla osób preferujących pasjansowanie i unikających konfrontacji, ponieważ zmusza do ciągłego analizowania budżetów przeciwników.