Hand Limit

Limit kart na ręce, funkcjonujący w żargonie graczy pod angielską nazwą hand limit, to mechanika będąca ścisłą odmianą zarządzania ręką, która ogranicza maksymalną liczbę kart, jaką uczestnik może posiadać na końcu swojej tury lub w trakcie rozgrywki. W praktyce oznacza to, że jeśli wskutek dobrania kart lub efektów innych graczy stan posiadania przekracza dozwoloną wartość, właściciel jest zmuszony natychmiast odrzucić nadmiarowe zasoby na stos kart odrzuconych. Gracze w swojej turze starają się optymalizować zagrywane kombinacje, aby nie marnować potencjału kart, które pod koniec rundy i tak musiałyby trafić do kosza, co wymusza dokładne planowanie kolejności działań.

Rozwiązanie to wywodzi się z klasycznych gier karcianych i wojennych, a współcześnie najczęściej występuje w połączeniu z budowaniem talii, handlowaniem oraz mechanikami dedykowanymi grom przygodowym i ekonomicznym. Wprowadzenie sztywnego progu sprawia, że rozgrywka nabiera strategicznej głębi, ponieważ eliminuje problem gromadzenia potężnych zestawów bez ponoszenia konsekwencji i zmusza do podejmowania trudnych decyzji o poświęceniu użytecznych opcji. Mechanika ta generuje napięcie oraz poczucie stałej presji czasu i przestrzeni, trafiając w gust osób ceniących ciasną optymalizację i główkowanie.

W grach spotyka się różne odmiany tego rozwiązania, od stałego limitu obowiązującego przez całą Partię po limity zmienne, zależne od aktualnego stanu planszy, posiadanych budynków czy rozwoju postaci. Czasami zasada ta dotyczy wyłącznie momentu zakończenia tury, innym razem ogranicza bieżący rozmiar ręki w każdym momencie, nie pozwalając na dobranie kart powyżej dozwolonego stanu. Niekiedy gry wprowadzają mechanizmy przechowywania nadmiarowych kart w ukrytych schowkach lub na planszy gracza, co pozwala obejść restrykcje kosztem innych zasobów.