Enemy AI

Enemy AI, czyli sterowanie przeciwnikami przez grę, to odmiana mechaniki kooperacyjnej, w której uczestnicy nie rywalizują ze sobą, lecz wspólnie stawiają czoła systemowi kierowanemu według z góry ustalonych reguł. W praktyce gracze wykonują swoje tury, zagrywają karty, przemieszczają postaci i walczą, a zaraz po nich następuje faza sztucznej inteligencji. Wtedy gra, posługując się talią kart zdarzeń, specjalnymi kośćmi lub matrycą zachowań, decyduje o ruchach i atakach wrogów, bez udziału żywego przeciwnika.

Rozwiązanie to wywodzi się bezpośrednio z tradycyjnych gier paragrafowych oraz dungeon crawlerów, gdzie jeden z uczestników musiał pełnić rolę Mistrza Gry. Współczesne planszówki z tą mechaniką często łączy się z systemem kampanii, rozwojem postaci i eksploracją nieznanych obszarów. Dzięki temu cała grupa może wspólnie przeżywać przygodę fabularną bez konieczności angażowania osoby prowadzącej rozgrywkę.

Mechanika ta zapewnia specyficzne wrażenia, budując poczucie obcowania z bezdusznym, lecz przewidywalnym zagrożeniem, które zmusza graczy do ścisłej współpracy i optymalizacji wspólnych ruchów. Jest to idealny wybór dla osób ceniących taktyczne łamigłówki, wysoki poziom trudności oraz możliwość grania w pojedynkę lub w stałym gronie znajomych bez kłótni o to, kto ma kierować przeciwnikami.

Wśród odmian tego rozwiązania wyróżnia się proste tabele rzutów kośćmi, talie sztucznej inteligencji przypisane do konkretnych typów wrogów oraz skomplikowane algorytmy przepływu sterowania, w których potwory reagują na hałas, pole widzenia czy najbliższy cel. Niektóre tytaniczne gry wprowadzają nawet automatyczne drzewa decyzyjne, sprawiające, że zachowanie komputerowych oponentów wydaje się zaskakująco naturalne i zróżnicowane.